Φίλοι μου, καλή σας μέρα.
Σήμερα το πρωί, για ακόμη μια φόρα, ξύπνησα και ένιωθα πολύ κουρασμένος. Παρά το γεγονός ότι και αρκετά κοιμήθηκα, αλλά και η δουλειά μου δεν είναι και από τις πλέον κουραστικές. Σε ένα γραφείο κάθομαι, δεν σκάβω. Ούτε και ρουτίνα έχω, κάθε μέρα είναι διαφορετική εργασιακά!!
Σκεφτόμουν λοιπόν, που μπορεί να οφείλετε αυτό το αίσθημα της κούρασης που έχω κάθε πρωί που ξυπνάω. Η αλήθεια είναι πως ένας ύπνος τελικά δεν αρκεί για να ξεκουραστεί ένας άνθρωπος. Οκ, με τον ύπνο ξεκουράζεται σαφώς το σώμα.....το πνεύμα όμως? Η καθημερινότητα μας, όπως την έχουμε καταντήσει, είναι για το πνεύμα μας τουλάχιστον, την ψυχή μας.....αργός και βασανιστικός θάνατος. Γιατί? Μα γιατί πολύ απλά δεν περιλαμβάνει τίποτα υγιεινό για το πνεύμα μας. Ξύπνημα το πρωί, δουλειά, επιστροφή στο σπίτι και μετά τίποτα μέχρι το άλλο πρωί. Τουλάχιστον έτσι περνάει την ημέρα η πλειοψηφία του κόσμου. Ε και το Σαββατοκύριακο θα πάνε για κανένα καφέ ή φαγητό για μια δυο ώρες.
Όλη αυτή η ρουτίνα και η ανία εξαφανίζει τα ψυχικά αποθέματα ενέργειας των ανθρώπων. Κατά τη γνώμη μου πρέπει να βρούμε τρόπους να γεμίζουμε τις ψυχικές μας μπαταρίες όπως κάνουμε και με τις σωματικές. Δε νομίζω πως μια απογευματινή βόλτα είναι τόσο δύσκολο να γίνει! Ούτε είναι πια τόσο μεγάλο έξοδο!! Κι αν ακόμα κάποιος δεν έχει χρήματα για ένα καφέ 3 φορές την εβδομάδα, πράγμα απόλυτα σεβαστό, μπορεί να βγει μια βόλτα να περπατήσει ή να πάρει το αυτοκίνητο, τη μηχανή ή και το λεωφορείο και να πάει σε μια κοντινή παραλία, να ανοίξει λίγο το μάτι του, να ξεφύγει από τα ντουβάρια των πολυκατοικιών, να ονειρευτεί!!
Άλλο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μαζευόμαστε με φίλους σε σπίτια, πράγμα που έχει γίνει σπάνιο φαινόμενο στις μέρες μας, να πούμε δυο κουβέντες, έστω και κουβέντες χαζές, να γελάσουμε, να παίξουμε κάποιο επιτραπέζιο παιχνίδι, να δούμε μια ταινία!! Μας έχει φάει πια το Internet, το MSN και το Facebook. Οι παππούδες μας δηλαδή που δεν είχαν ούτε Facebook, ούτε καν κινητό πώς κατάφερναν και βρισκόντουσαν? Δεν λέω να γυρίσουμε πίσω στο χρόνο, απλά να κρατήσουμε ζωντανή την ανθρώπινη επαφή!!
Πιστεύω πως μια βόλτα το απογευματάκι, ένας καφές με φίλους ή μια συγκέντρωση φίλων σε σπίτι, παίρνοντας ποιοτικό χρόνο, είναι πολύ μεγάλη ξεκούραση και ευτυχία και πως αν το κάναμε όλοι αυτό έστω και για μια εβδομάδα, το πρωί δεν θα ξυπνούσαμε κουρασμένοι και με πονοκέφαλο!!
Μας λείπει η ανθρώπινη επαφή, το γέλιο.....η χαρά!!!
Παρασκευή 23 Απριλίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
τι ωραια που τα λες γλυκε μου ξαδελφε!
ΑπάντησηΔιαγραφήπολυ σωστα....
ναι, δεν χρειαζεται να γυρισουμε πισω τον χρονο, μαλλον δεν γινεται, μια χαρα ειναι το τωρα,
ας το απολαυσουμε λοιπον!
φιλια
αλεξια